مقاله مروری فارسی با عنوان تجزیه زیستی پلاستیک

تجزیه زیستی پلاستیک     10 صفحه فایل word مقاله مروری فارسی با عنوان تجزیه زیستی پلاستیک   پلاستیک، شکل کلی مجموع ه­ای از مواد پلیمری سنتزی و نیمه ­سنتزی است. این مواد، حاصل کندانسیون آلی یا پلیمرهای افزودنی هستند و ممکن است به دلایل اقتصادی یا بهبود کارایی، واجد مواد دیگری نیز باشند. حدود یک سوم این مواد، در ساخت موارد غیرقابل تجزیه، مثل مواد پوششی، کیسه­ ها و دیگر مواد بسته بندی، لیوان ها و سینی ­های مورد استفاده در فست فود، فیلم­ها و مواد مورد استفاده در کشاورزی، مورد استفاده قرار می­گیرند. طبیعتاً، واژه ­ی پلاستیک ­های " زیست­ تخریب­ پذیر" به حمله ­ی میکروارگانیسم­ها به مواد دارای پایه ­ی پلیمری غیر محلول در آب (پلاستیک­ها)، اشاره دارد. آنزیم­های خارج سلولی، بزرگ­تر از آن هستند که به عمق این مواد نفوذ کنند؛ لذا، فقط در سطح پلمیر، فعالیت­ می­کنند. در نتیجه، تخریب زیستی پلاستیک، معمولاً، فقط، یک فرآیند خوردگی سطحی است. تخریب فیزیکی نیز ممکن است از طریق افزایش سطح در دسترس برای کلنی سازی باکتری­ها یا کاهش وزن مولکولی پلیمرها، فرآیند تجزیه ­ی زیستی را سرعت بخشد. یک برآورد بسیار کلی نشان می­دهد که سالانه، حدود 57 میلیون تن زباله ­ی پلاستیکی در جهان تولید می­شود. پلی­تن، رایج ترین زباله ­ی جامد تجزیه­ ناپذیر است و اخیراً، به عنوان تهدیدی برای حیات، شناخته شده است. پلی­تن، بعضی وقت­ها سبب انسداد روده ­ی ماهی­ها، پرندگان و پستانداران می­شود. از آن­جایی که استفاده از پلی­تن، دارای روندی فزآینده است، لذا تجزیه ­ی این ماده، یک چالش بزرگ است. سالانه، حدود یک میلیون پرنده و 10 هزار جانور دریایی، در اثر خوردن پلاستیک­ها یا گیر افتادن در آن­ها، می­میرند. به منظور غلبه بر مشکلات مرتبط با زباله ­های پلاستیک ­های سنتزی، مطالعات گسترده­ ای، روی پلاستیک­های زیست تخریب پذیر، انجام شده است. کارهای اخیر، عبارتند از: توزیع میکروارگانیسم­های تجزیه­ کننده­ ی مواد پلیمری در محیط زیست، جداسازی میکروارگانیسم­های جدید به منظور تجزیه ­ی زیستی، کشف آنزیم ­های تجزیه­ کننده ­ی جدید و کلون­سازی ژن­ها به منظور تولید آنزیم­های تجزیه­ کننده ­ی پلیمرها. با وجود اینکه تجزیه­ ی نوری، به عنوان راهی برای حل مشکل پلاستیک مطرح شده است، اما از آنجایی که نور UV به محل­های دفن زباله نفوذ نمی­کند، خیلی عملی نیست. تجزیه­ ی زیستی پلاستیک­ها، به عنوان راه ­حلی برای مشکل زباله ­های پلاستیک، مطرح شده است. با این وجود، این روش نیز در محل­ های دفن زباله، خیلی کارآمد نیست. از این رو، نیاز فوری به توسعه ­ی میکروارگانیسم­های کارا برای حل این مشکل جهانی، وجود دارد. بعضی از میکروارگانیسم­ها، مثل اعضایی از جنس سودوموناس، می­توانند پلاستیک­ها را تجزیه کنند.  

مشاهده و دانلود فایل